Een beetje verliefd * Atelier Maple

Soms wandel je ergens binnen en voelt het zomaar ineens vertrouwd aan. Nu, ik kende de ruimte al wel van lang geleden toen Frank er chef was, ik reken zo'n 15 jaar geleden. Maar het was iets anders, iets frisser en een gevoel van welkom zijn.
De kleuren in het interieur brengen je al ineens in een blije stemming en de sprankelende gastvrouw Lynn doet dat zeker. Onze tafel keek uit op het Te Boelaerpark, een park met veel herinneringen van toen mijn jongens klein waren. Beetje nostalgie.
Het was ook een onverwachte uitnodiging, zomaar midden in de week. En net in de week van mijn verjaardag, dus een heerlijke traktatie.




Wat ik persoonlijk het beste vind aan deze culinaire ervaring, is dat de chef hier echt een eigen signatuur heeft. En het is er eentje die mij  kon verrassen.
De chef, Timothy Tynes, heeft er al een indrukwekkend parcours op zitten (Sergio Herma, Kobe Desramaults, Olly Ceulenaere en pupil van Luc Vermeir) maar dat is niet wat me meest aantrok.

Het is vooral de combinatie van smaken, die mooi worden vertaald op het bord.
Het beste van beide werelden waarin de chef opgroeide.
Timothy heeft Canadese roots maar groeide op in Amsterdam. Zijn vader lepelde hem de liefde voor de Indonesische en Surinaamse keukens in.  Die invloed komt subtiel aan bod in het menu. Het pinda-ijs kon ik niet proeven want ik heb een pinda-allergie maar Mireille's glimlach bij het proeven kon meer vertellen dan woorden.
Canada zit verweven in de naam van het restaurant, de aankleding en het menu. Aanvankelijk was de naam van het restaurant Atelier, een verwijzing naar de ambachtelijke aanpak van de chef.
Lynn voegde daar Maple aan toe. Het logo komt ook verrassend terug doorheen de maaltijd. En daar hou ik zo van, die continuïteit toont dat er een duidelijk concept is. Goede grond onder de voeten.


De cocktail (jaja, het was middag, ik weet het, maar ook in de week van mijn verjaardag) was op basis van whisky en esdoornsiroop. Ik zou er nu meteen terug een bestellen, zo lekker.
We kregen er enkele amuses en ook de sateetjes op houtskoolgrill bij.
Ik maakte toen al direct een vlek op het mooie tafellinnen, probeerde dat wat te verdoezelen en kreeg een glimlach van de gastvrouw die zei dat dat nog wel meer gebeurt. Oef- om maar te zeggen dat je je hier niet bekeken of ongemakkelijk voelt maar vooral welkom.
De broodmand is zo mooi en het brood is zo lekker (vooral ook de boter) en het servies is van GHESQ met een mooi logootje erin.
Ik koos voor de brandade met de allereerste hopscheuten. Oh hemel! Een èchte brandade. Het is een van mijn all time favoriete gerechten en ik word zo vaak teleurgesteld als ik het bestel op restaurant.
De chef kent zijn product. Zo leermeesters, zo pupil.

Voor de rest geef ik niet teveel meer prijs - elke gang was verzorgd met vaak een detail dat verwijst naar de maple. En het dessert was een knaller - op basis van bloemkool. Ik proef het nog.
Bij de koffie wordt je nog een keer extra in de watten gelegd (moet je zelf gaan ontdekken!)
Eerlijk gezegd hoop ik dat deze jonge mensen snel een eerste Michelinster krijgen, want ze verdienen het allebei.



Het plaatje klopt. Het interieur: ik ben blij dat ze met linnen werken, hoezeer ik ook van het ruwe hou, het zou echt afbraak gedaan hebben aan de verfijndheid van deze keuken en interieur. Het mooie servet, mooie aardewerk en een bankje om je handtas op te zetten. Alsof je bij vrienden op bezoek bent, zo'n warm onthaal van de gastvrouw. Het menu moet je zelf gaan proeven. Smaakpapillen kunnen helaas niet schrijven, maar ik ben er vertrokken met een gelukkige mond. Begrijp je wat ik bedoel?




Een hele grote dank je aan Mireille (Mediatexture) voor de uitnodiging en het warme gezelschap!


Praktisch:
Atelier Maple www.ateliermaple.be 
Karel de Preterlei 210 - 2140 Borgerhout
Di-wo-do-vr 12h-14h en 18h30-21h
Za 18h30-21h
Gesloten op zondag en maandag






Populaire posts